17 kwietnia 2016

PANDEMIA - NA KRAWĘDZI



W poprzednim poście przedstawiłam podstawkę gry Pandemia, natomiast teraz chcę zaprezentować nowe możliwości i wyzwania zamieszczone w dodatku, zatytułowanym „Na krawędzi”, które wzbogacą wersję podstawową.
Aby w pełni zrozumieć nowe opcje gry, odsyłam do zapoznania się z podstawowymi zasadami, które opisałam tutaj:


W grę wzbogaconą o dodatek można grać już od 2 – 5 graczy, a przeciętna rozgrywka, w zależności od tego, które z nowych wyzwań  wybierzemy, trwać będzie co najmniej 45 minut.

Opis wydawcy:

„3 wyzwania w jednym pudełku. Ratowanie ludzkości nie robi już na was wrażenia? Przyprawcie swoją Pandemię o nowe postaci i zdarzenia. Niech dołączy piąty gracz, spróbujcie gry na poziomie Legendarnym albo postawcie przed sobą kolejne wyzwania:
Co będzie, jeśli jedna z chorób będzie szczególnie złośliwa? Lub jeśli nowa, piąta choroba będzie siać spustoszenie? Lub o zgrozo, jeśli ta piąta choroba będzie rozsiewana przez tajemniczego Bioterrorystę?
Czy twój zespół potrafi współdziałać walcząc z pandemią w świecie stojącym na krawędzi katastrofy?”

Co znajduje się w pudełku?

Wysokość pudełka: 30,5 cm

Szerokość pudełka: 22 cm
Głębokość pudełka: 4,5 cm

- Instrukcja opisująca 3 nowe wyzwania, z którymi zmierzymy się w trakcie trwania pandemii.


- 7 nowych postaci i pionki w ich kolorach

- 8 nowych kart zdarzeń

- 8 kart epidemii Złośliwego szczepu

- 1 fioletowy znacznik choroby i 12 fioletowych znaczników choroby

- 1 karta i 1 naklejka wskaźnika uleczalności

- 1 karta pomocnicza

- 1 karta epidemii

- 1 notes Bioterrorysty

- 2 karty mutacji


- 3 karty zdarzeń mutacji

- 5 szalek Petriego oraz naklejki w kolorach chorób, które będziemy mogli na szalki nakleić. Szalki bardzo mi się spodobały. Od tego momentu znaczniki choroby będą przechowywane w przezroczystych pojemniczkach, zamiast w woreczkach. Na każdy z pojemników, możemy nakleić  przypisaną mu naklejkę, co sobie akurat podarowałam, ponieważ nie chcę, aby naklejka zasłaniała zawartość pudełka.



- 4 puste karty na własne pomysły postaci i zdarzeń. Tego typu karty są dobrą opcją dla osób kreatywnych, których pomysłowość może wzbogacić grę. Można powiedzieć, że stajemy się współtwórcami gry, wymyślając własną kartę postaci czy też zdarzeń.

Zasady – jak grać?

Gdy przygotujemy już planszę oraz wszystkie znaczniki i karty, zgodnie z obowiązującymi regułami gry podstawowej wersji, możemy zacząć rozgrywkę.
Podczas przygotowywania gry (co zostało dokładnie opisane w prezentowanej wcześniej podstawowej wersji) należy jednak wziąć pod uwagę dodatkowe reguły, które dotyczyć będą poszczególnych, wybranych przez nas scenariuszy.

Grając w „Na krawędzi”, można połączyć ze sobą zawarte w tym dodatku scenariusze, np. wyzwanie Bioterrorysty z wyzwaniem Złośliwego Szczepu, ale UWAGA, nie można łączyć scenariusza Bioterroryty i wyzwania Mutacji.
Gdy ktoś gra po raz pierwszy w przedstawiany dodatek, warto najpierw zagrać osobno w poszczególne scenariusze, żeby je lepiej poznać.

W dodatku „Na krawędzi”, mamy do wyboru 3 następujące wyzwania:

Wyzwanie 1: ZŁOŚLIWY SZCZEP

W zależności od wybranego stopnia trudności, wybieramy 4-7 czerwonych kart epidemii Złośliwego Szczepu. Przygotowując naszą talię, należy karty Złośliwego szczepu odpowiednio rozmieścić, układając je z pozostałymi kartami zdarzeń / miast w 4 równe stosy. Dzięki temu rozgrywka będzie przebiegać w zrównoważony sposób.


Gra odbywa się w ten sam sposób co w wersji podstawowej, aż do momentu wylosowania przez jednego z graczy pierwszej karty epidemii Złośliwego Szczepu.
Gdy tak się stanie, należy ustalić, która z 4 chorób będzie Złośliwym Szczepem. A będzie to choroba, która po fazie zarażania będzie miała największą ilość znaczników na planszy. Np. po podliczeniu wszystkich znaczników okazało się, że choroby czarnej jest na planszy 8 znaczników, żółtej 6, niebieskiej 7 a czerwonej aż 12. A więc w tym przypadku naszym Złośliwym Szczepem od tej pory będzie czerwona choroba. 
Może się zdarzyć, że dwie choroby będą miały taką samą ilość znaczników na planszy. Np. choroba żółta 9 i czarna 9. Wtedy gracze mogą zdecydować, która z nich stanie się Złośliwym Szczepem.


Karta epidemii Złośliwego Szczepu działa tak samo jak zwykła epidemia (podstawowa zielona karta), ale oprócz tego ma dodatkowe efekty.
Najpierw wykonujemy wszystkie czynności dotyczące epidemii, a następnie rozpatrujemy efekty Złośliwego Szczepu.
Każda z 8 kart Złośliwego Szczepu ma inny efekt. Niektóre efekty kart są natychmiastowe, a inne będą nam dokuczały do końca rozgrywki. Tego typu karty posiadają symbol nieskończoności, który nam to zasugeruje. Nie odkładamy ich, tylko kładziemy w widocznym miejscu, żeby pamiętać o towarzyszących im efektach. Takim przykładem może być karta „Złożona struktura molekularna”, z symbolem nieskończoności, która mówi nam, że jeśli choroba Złośliwego Szczepu nie jest uleczalna, do wynalezienia lekarstwa na nią potrzebujemy o jedną kartę miasta Złośliwego Szczepu więcej.

Krótko mówiąc, rozpatrujemy wylosowaną kartę Złośliwego Szczepu zgodnie z opisem znajdującym się na tej karcie.

Wyzwanie 2: MUTACJA

Wyzwanie Mutacji polega po prostu na dołączeniu do gry nowej, piątej choroby, charakteryzującej się kolorem fioletowym i posiadającej 12 znaczników w swoim kolorze.

Przygotowujemy 12 fioletowych znaczników, fioletową buteleczkę lekarstwa i kartę z wizerunkiem choroby, którą należy położyć na planszy tuż obok pozostałych 4 chorób.
Oprócz tego kładziemy 2 karty mutacji na polu odrzuconych kart infekcji, ponieważ nie należy ich mieszać z kartami. 


Następnie wkładamy 3 karty zdarzeń mutacji pomiędzy karty miast / zdarzeń.



Mutacja może się pojawić na planszy na 3 następujące sposoby:

a) Gdy wylosujemy kartę Mutacji, musimy pociągnąć kartę ze spodu stosu kart infekcji i umieścić w tym mieście 1 fioletowy znacznik.

b) Karta zdarzeń Mutacji może wymusić na nas umieszczenie znaczników fioletowej choroby.

c) Gdy podczas fazy infekcji wylosujemy kartę miasta, w którym znajduje się już fioletowy znacznik, musimy wtedy położyć w tym mieście zarówno znacznik fioletowej choroby jak i znacznik w kolorze wylosowanego miasta. Np. niebieski + fioletowy. 


Aby pozbyć się mutacji, należy postępować tak samo jak w przypadku pozostałych chorób. Czyli należy wynaleźć lekarstwo na fioletową chorobę, odrzucając 5 kart dowolnych miast, jednak chociaż jedna z nich musi być w kolorze miasta, w którym znajduje się co najmniej 1 fioletowy znacznik. Na poniżej fotografii jest to miasto Sao Paulo:



Przegrana w wyzwaniu Mutacji następuje wtedy, gdy zabraknie nam fioletowych znaczników, lub jeśli nie uleczymy 5 chorób, przy czym wystarczy również uleczyć podstawowe 4 choroby i usunąć z planszy wszystkie fioletowe znaczniki choroby, aby również wygrać.



Wyzwanie 3: BIOTERRORYSTA

W tym scenariuszu gra kooperacyjna zamienia się w grę opartą na rywalizacji, w której jeden z graczy wciela się w rolę Bioterrorysty.
Tylko w tym scenariuszu wykorzystywana jest karta postaci Bioterrorysty i jego czarny pionek oraz notes, z którego korzysta Bioterrorysta.


Bioterrorysta nigdy nie rozpoczyna rozgrywki. Jego tura następuje w momencie ukończenia wszystkich tur pozostałych graczy. Bioterrorysta podsłuchuje i obserwuje poczynania innych zawodników oraz zapisuje wszystkie swoje ruchy i akcje w notesie, ponieważ jego działalność jest tajna.

Maksymalnie może on wykonać 2 akcje np dociągnięcie karty oraz 1 akcję jazda / rejs np lotem czarterowym, wyrzucając posiadaną kartę infekcji i przemieszczając się do wybranego miasta.
Np. odrzuca kartę "Essen", przebywając w mieście Essen, aby przenieść się gdzieś indziej.



Jeśli pionek Bioterrorysty znajduje się na planszy na tym samym polu co inny gracz, może zostać pojmany w ramach akcji drugiego zawodnika. W takim przypadku Bioterrorysta odkłada wszystkie swoje karty na stos kart odrzuconych, a jego pionek ląduje na karcie postaci gracza, który go pojmał. 

Pojmany Bioterrorysta może tylko dociągnąć kartę lub spróbować uciec. Aby uciec odrzuca kartę infekcji i przenosi się do wskazanego na niej miasta. Wtedy zabiera z powrotem swój pionek.



Bioterrorysta infekuje miasta w podobny sposób co pozostali gracze, podczas fazy infekcji. Różnica polega jednak na tym, że skupia się on na fioletowej chorobie. Gdy podczas infekowania Bioterrorysta wyciągnie kartę miasta, w którym znajduje się już co najmniej jeden fioletowy znacznik, umieszcza dwa znaczniki: fioletowy oraz znacznik w kolorze miasta. 

Gdy Bioterrorysta zaraża na odległość, wtedy może postawić tylko 1 fioletowy znacznik w mieście.
Bioterrorysta wygrywa, gdy pozostali uczestnicy gry przegrają, a na planszy będzie znajdował się co najmniej 1 fioletowy znacznik, dlatego tak ważne jest, żeby Bioterrorysta uważał, żeby fioletowa choroba nie została tak łatwo i szybko uleczona, a zwłaszcza  żeby nie została wyeliminowana.
Mówiąc w szerokim skrócie, Bioterrorysta ma uprzykrzać i utrudniać grę pozostałym zawodnikom, aby sam mógł wygrać.
Dokładniej zasady gry zostały oczywiście opisane w załączonej instrukcji. Zasady poszczególnych wyzwań, zwłaszcza te bardziej skomplikowane dotyczące Bioterrorysty, zostały w wystarczający sposób przedstawione w dołączonej do gry instrukcji.

Każdą rozgrywkę wybranego scenariusza należy dokładnie przygotować, nie tylko zgodnie z obowiązującymi zasadami w podstawce, ale również zgodnie z regułami poszczególnego wyzwania. Będziemy tutaj brać pod uwagę dostępne nowe karty, znaczniki, czy też w przypadku Bioterrorysty, korzystać będziemy z notesu.

W rozgrywanych scenariuszach pomagać nam będzie 8 kart nowych zdarzeń.


Pamiętajmy, że ilość kart zdarzeń ma znaczenie, ponieważ jedną z zasad przegranej gry, jest brak kart zdarzeń. Dlatego nie możemy mieć do dyspozycji takiej samej ilości kart rozgrywając dodatkowy scenariusz, jak w przypadku wersji podstawowej.

Zwycięstwo – jak wygrać?

Grę wygrywamy zawsze, gdy zdołamy wynaleźć lekarstwo na wszystkie 4 choroby. W zależności od wybranego scenariusza, nasza wygrana będzie również zależeć od tego, czy spełniliśmy wszystkie jej warunki. Np. gdy gramy w wyzwanie Mutacji, warunkiem koniecznym jest wyleczenie jeszcze choroby fioletowej lub uleczenie 4 podstawowych chorób i usunięcie wszystkich znaczników fioletowego wirusa na naszej planszy świata.
Zasady i możliwości wygranej zostały dokładniej opisane wcześniej w zasadach gry.

Przegrana:

- Tak samo jak w przypadku wersji podstawowej, grę przegrywamy, gdy skończą nam się znaczniki chorób w danym kolorze. W przypadku nowych scenariuszy bierzemy pod uwagę również 12 fioletowych znaczników. Jest ich o połowę mniej niż pozostałych, więc należy uważać, żeby fioletowych znaczników nie zabrakło.

- Nie wygrywamy także, gdy znacznik rozprzestrzeniania się chorób zostanie przesunięty na sam koniec toru, osiągając 8 pozycję oznaczoną symbolem czaszki.

- Przegrywamy również gdy ukończą nam się wszystkie karty miast (w tym zdarzeń), które losujemy. Dlatego w nowych scenariuszach dodajemy nowe karty zdarzeń, żeby kart, które dociągamy było fizycznie więcej. Dzięki temu rośnie nasza szansa na wygraną w utrudnionych warunkach.

- W zależności od wybranego wyzwania, możemy przegrać również zgodnie z zasadami, które rządzą w poszczególnym scenariuszu dotyczącym Złośliwego Szczepu, Mutacji, czy też Bioterrorysty.



Tak jak pisałam już w podsumowaniu podstawowej wersji „Pandemii”, powtórzę się pisząc, że w grę gra się z przyjemnością. Zasady nie są skomplikowane, mechanika również nie sprawia problemów i mimo występujących powtórzeń gra nie jest nudna.
Dostępne nowe wyzwania wzbogacą nam rozgrywkę i tylko przypieczętują moje twierdzenie, że również gry mniej skomplikowane potrafią być bardzo fajne.
Pochwalić chcę również pomysł z dodaniem szalek Petriego, które pomogą nam zachować porządek ze znacznikami w pudełku, a odpowiednia wypraska zgrabnie nam je w pudełku umiejscawia. Możemy również skorzystać z załączonych naklejek.


Jeśli miałabym się czegoś szczególnie przyczepić, to byłoby to wyzwanie Bioterrorysty. Mechanika i pomysł sam w sobie jest ciekawy i wnosi coś nowego do podstawowych zasad poruszania i zachowywania się w grze Pandemia. Jednakże nie jest to scenariusz, w który można byłoby swobodnie zagrać w dwóch graczy. W moim przypadku jest to pewna niewygoda, ponieważ najczęściej gram w parze. Scenariusz Bioterrorysty przyjmuje się dobrze dopiero w przypadku 3 lub 4 graczy. Nawet twórcy podkreślili, że nie rekomendują owego wyzwania dla 2 czy też 5 graczy. Tak więc gra w Bioterrorystę nie zawsze będzie możliwa, ponieważ będzie zależała od ilości graczy.
Dodatek „Na krawędzi” jak to zazwyczaj bywa, na pewno urozmaici i rozszerzy naszą rozgrywkę. Polecany jest szczególnie dla tych osób, którym podstawowa wersja gry się spodobała, ale chcieliby czegoś więcej. Nowe choroby, wyzwania i karty zaspokoją tę potrzebę.
Przy okazji dodam, że w polskiej wersji językowej wyszedł jeszcze drugi dodatek do Pandemii: „Pandemia laboratorium


Autorzy gry: Matt Leacock i Tom Lehmann
Grafika: Chris Quilliams
Opracowanie: Zespół Z-Man Games
Tłumaczenie: Przemysław Korzeniewski



Gosia






Brak komentarzy:

Prześlij komentarz