3 lipca 2016

FARAS


Grę Faras można zaliczyć do gier rodzinnych i pamięciowych. Naszym zadaniem będzie odkrywanie różnych skarbów, którymi są różnego rodzaje naczynia, malowidła, kości i Varia.
Gra nadaje się dla każdego, ponieważ charakteryzuje się prostymi zasadami, a rozgrywka nie trwa zbyt długo. Najbardziej Farasa polubią gracze, którzy lubią gry pamięciowe, którzy w podobne gry już kiedyś grali, zarówno w formie planszowej jak i elektronicznej. 
Odkrywanie kafelków, dobieranie ich w pary i zapamiętywanie ich, to dosyć znany motyw w grach, więc zasady nie wydadzą nam się zbyt obce.
W Farasie oprócz odkrywania żetonów, mamy do dyspozycji również karty, które urozmaicają rozgrywkę. Dzięki nim gra zyskuje dodatkowe możliwości.

opis wydawcy:

"Wyruszcie w niezwykła podróż do serca Afryki! Wcielcie się w rolę polskich archeologów, którzy - pod czujnym okiem profesora Kazimierza Michałowskiego prowadzą wykopaliska.
Weź udział w akcji ratowania zabytków dawnych kultur
Walcz z upływającym czasem!
Skończ wykopaliska zanim świątynię zaleją wody sztucznego Jeziora Nasera!
Uważaj na niebezpieczeństwa – strzeż się skorpionów!”.


Co znajduje się w pudełku?

Wysokość pudełka: 20,5 cm
Szerokość pudełka: 20,5 cm
Głębokość pudełka: 6 cm

UNBOXING
(KLIKNIJ OBRAZEK)


Zasady – jak grać?

Na samym początku tasujemy karty archeologów i rozdajemy po 3 karty każdemu graczowi. Resztę kart układamy w zakryty stos. 

Wszystkie dostępne żetony rozdajemy po równo każdemu graczowi. Np. w grze dla dwóch osób, oboje gracze dostaną po 32 żetonów do dyspozycji, ponieważ wszystkich jest 64. Po kolei zawodnicy kładą odsłonięte żetony na planszy. A gdy już wszystkie są poukładane, mamy chwilkę na ich zapamiętanie, gdzie, jakiego rodzaju żeton się znajduje.



Następnie zakrywamy wszystkie żetony znajdujące się na planszy. Od tej chwili zawartość poszczególnego żetonu jest dla nas tajemnicą. Chyba, że doskonale zapamiętaliśmy rozmieszczenie żetonów przed ich zakryciem.



Wybrany pierwszy gracz otrzymuje znacznik pierwszego gracza



Przebieg rozgrywki:

Gracz rozpoczynający wybiera jedną dowolną kartę z trzech otrzymanych i ją zagrywa. Oczywiście najlepiej byłoby, gdyby zagrał kartę, która przyniesie mu w danej chwili korzyści. Może się jednak zdarzyć, że zagrana karta nie zadziała tak jak tego chcieliśmy albo nam przepadnie albo to my nie wykorzystamy szansy, którą nam karta dała.

Gdy zawodnik wybierze już kartę, odkrywa 2 żetony. Jeśli odkryta para należy do tej samej grupy znalezisk, dokonujemy odkrycia i możemy zabrać ze sobą skarb.
Jeden zakryty żeton znaleziska kładziemy dla siebie, a drugi zakryty żeton kładziemy na tamę obok aligatora. (A więc zabieramy tylko jeden ze skarbów). Drugi żeton z odkrytej pary, buduje tamę i zbliża nas do zakończenia gry.


Tak prezentowałyby się możliwe do wykonania akcje gracza, a teraz opiszę poszczególne żetony i karty archeologów:

ŻETONY SKORPIONÓW I KARTA LEKÓW 
W grze należy uważać na skorpiony, ponieważ gdy je odkryjemy, mogą nas ukłuć i wtedy tracimy jeden ze skarbów, którego wcześniej zdobyliśmy. Dlatego najlepiej unikać ich z daleka.


Jedynym sposobem na skorpiona jest zagranie karty leków. Jest to serum na jego jad. Gdy wiemy, gdzie żetony skorpionów się znajdują lub jeśli nie chcemy zostać ukłuci, zagrywamy kartę leku. W momencie odsłonięcia dwóch żetonów skorpiona, zabieramy jeden z nich jako skarb, a drugiego odkładamy na tamę.



Natomiast gdy odsłonimy np. żeton malowidła i skorpiona, nie zostajemy ukłuci, ponieważ jesteśmy odporni.

ŻETONY PIASKU I KARTA DODATKOWYCH KOSZY 
Gdy odkryjemy żeton piasku, nic nie zyskujemy, ponieważ niestety nie zawsze natrafiamy na cenne przedmioty. Jednak gdy wiemy gdzie piasek znajduje się na planszy, możemy wykorzystać kartę dodatkowych koszy. Gdy ją zagramy, a następnie odsłonimy dwa żetony piasku, możemy jeden z nich zabrać jako znalezisko, a drugi kładziemy na tamę.


ŻETONY ZNALEZISK I KARTY ZNALEZISK 
Zarówno na naszych żetonach jak i kartach znajdują się różne znaleziska, do których należą: naczynia, varia, kości i malowidła.


W momencie gdy wiemy, gdzie para malowideł albo para naczyń się znajduje, możemy zagrać kartę znalezisk. Dzięki temu wyjątkowo weźmiemy dla siebie 2 skarby i nie będziemy musieli jednego z nich odkładać na tamę.

KARTA PROFESOR
Gdy gracz zagrywa kartę profesora, po prostu wykonuje podwójny ruch. Dwa razy odkrywa po dwa żetony.


KARTA STUDIA W BIBLIOTECE
Gracz nie odkrywa dwóch żetonów, ale za to podgląda 4 dowolne żetony w taki sposób, żeby drugi gracz tego nie widział.


KARTA GOŚCIE
Zamiast 2 żetonów, gracz odkrywa 3 żetony, dzięki czemu ma większą szansę na odkrycie pary znalezisk.


KARTA CENNE ZNALEZISKO
Tutaj gracze dla wspólnego dobra, będą musieli pochwalić się swoją zręcznością. Zawodnik, który zagrał kartę Cenne znalezisko zabiera odkryty żeton z planszy do siebie jako skarb, natomiast o odkrycie drugiego żetonu prosi drugiego zawodnika.
Teraz używając tylko i wyłącznie jednego palca (jeden i drugi zawodnik) podnosi żeton z planszy i przenosi w bezpieczne miejsce. Jeśli żeton nie spadnie, a więc jeśli uda się go podnieść i przenieść, obaj gracze zostaną nagrodzeni. Pierwszy zawodnik zabiera żeton podniesiony z planszy, a drugi gracz zabiera skarb z tamy.


KARTA NAUKOWA DYSPUTA
Zawodnik zagrywający kartę Naukowa dysputa, odkrywa 2 żetony na planszy (a więc wykonuje normalnie swoją akcję), a następnie pyta swojego przeciwnika, jakiego rodzaju żetonów ma u siebie najwięcej.. 
Zapytany gracz udziela odpowiedzi i odkrywa swoje żetony. Gdy odpowiedź jest prawidłowa, nie dzieje się nic. Natomiast gdy zapytany gracz pomyli się, oddaje jeden ze swoich skarbów przeciwnikowi.


Zagranie karty i wykopaliska. Cała rozgrywka przebiega w ten sposób, aż do momentu ukończenia gry.

Zwycięstwo – jak wygrać?

Gra kończy się w momencie gdy gracze zakończą wykopaliska, a na planszy zostanie 8 lub mniej żetonów lub gdy cała tama zostanie wybudowana (czyli 18 pól tamy zostaną zasłonięte).


Zawodnik, który zdobył więcej skarbów, wygrywa. Każdy żeton gracza wart jest jeden punkt. A więc osoba z największą ilością punktów wygrywa.



Ogólne wykonanie gry jest bardzo dobre. Obserwując wszystkie elementy  począwszy od pudełka po pojedynczy żeton, widać, że zachowany jest klimat archeologii, wykopalisk, piaszczystych terenów. Żółto-brązowe barwy tylko to podkreślają.
Pozytywne jest to, że możemy grać na dwóch planszach. Pierwsza plansza ma zaznaczone miejsca umieszczania żetonów, a druga nie. Dzięki temu rozgrywka może być troszkę trudniejsza, a zapamiętanie dokładnego rozmieszczenia konkretnego żetonu z naczyniem, czy obrazem nie będzie już takie łatwe.


Dołączone do gry karty urozmaicają rozgrywkę. Gracz musi zadecydować, którą kartę w danej chwili powinien zagrać, żeby mu się to opłacało.
Czasami będzie łatwiej zdobyć upragnione znalezisko, a czasem trzeba będzie się wysilić, zaryzykować lub pomóc sobie kartą.
To co mi się bardzo spodobało, to zamieszczona na końcu instrukcji historia polskich archeologów, którzy odwiedzili Faras – wioskę nad Nilem. Była to misja profesora Kazimierza Michałowskiego z 1961 roku, który odsłonił ruiny katedry na szczycie ruin arabskiej twierdzy.
Takie informacje i ciekawostki udostępnione w grach są dużym plusem, ponieważ w bonusie dowiadujemy się czegoś nowego.
I jak to często z grami planszowymi bywa, tak również i z Faras’em, proste zasady gry będą dla jednej osoby plusem, a dla drugiej minusem.

Autor gry: Filip Miłuński
Ilustracje: Adam Pękalski
Made in Poland


Gosia



Brak komentarzy:

Prześlij komentarz